پنجشنبه 16 اسفند ماه سال 1386

زیباست سمت باغ خیالت پریدنم
تا در پرند ماه بیایی به دیدنم
مست آن چنان که چرخ زنان با تو سر دهم
در گوش عرشیان غزل پر کشیدنم
مست آن چنان که دست برم در مدار ماه
آن گاه بنگری تو به آیینه چیدنم
دستی تکان دهید پری های ناگهان
مفتونِ عاشقانه دریا شنیدنم
هر شب کنار پنجره تا صبح دیدنی است
در پرنیان خاطره هایت خزیدنم
تا مشق دوست داشتنی بی نشان کنم
حسرت به دوش جرعه ای از خود رمیدنم
یک ذره مهربانی ات این روزها نماند
یا آفریده ماند برای ندیدنم
